Odleżyny (decubitus) powstają skutkiem długotrwałego ucisku i rozmiękania tkanki u osobników wyniszczonych. Zjawiają się najczęściej na krzyżu, pośladkach, piętach i łopatkach. Długotrwałe upośledzone odżywianie powoduje zapalenie skóry, może doprowadzić nawet do głębokiej zgorzeli tkanki.
W celach zapobiegawczych u ciężko chorych, leżących w łóżku, należy często zmieniać położenie ciała, pod miejsca narażone przy leżeniu na ucisk dawać gładkie elastyczne podkłady, nacierać te miejsca wyskokiem kamforowym, przysypywać pudrem cynkowym lub smarować maścią cynkową. Z chwilą wystąpienia martwicy skóry staramy się pobudzić krążenie krwi w okolicy odleżyn zapomocą nagrzewania, budek elektrycznych, dbamy o odpływ wydzielin z tkanki, ulegającej martwicy i o jej usunięcie, o zachowanie czystości zapomocą obmywań wodą utlenioną i przysypywania wioformem — Ciba, a w ciężkich przypadkach zalecamy stałą kąpiel wodną z dodatkiem nadmanganianu potasu. Stosują również maści: Acecolex — Nasierowski.